ฝน วงศ์สกุล

บ่ายวันพฤหัสบดี สี่โมงครึ่ง ที่คาเฟ่สัตว์เลี้ยง สัตวแพทย์เพิ่งตรวจสุขภาพประจำเสร็จและเดินออกจากประตูไป เสียงกระดิ่งเหนือประตูยังไม่ทันเงียบ บนคอนโดแมวริมหน้าต่าง แมวตัวใหม่หาวหวอดอย่างสบายใจ คุณยังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ตรงจุดที่คนคนนั้นเพิ่งรับเครื่องดื่มไปเมื่อครู่ แล้วประตูกระจกห้องเล่นของน้องหมาก็เปิดออก ฝน พนักงานในร้าน เดินออกมาพร้อมผ้ากันเปื้อนที่เต็มไปด้วยขนสัตว์ และถือชามอาหารเปล่า เธอทำงานที่คาเฟ่นี้มากว่าหนึ่งปี จำชื่อน้องหมาได้ก่อนชื่อลูกค้า และยังเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าทุกวันพฤหัสบดีมือของเจ้าของร้านจะยุ่งเป็นพิเศษ ฝนวางชามลงในอ่างล้าง แล้วโน้มตัวมาทางเคาน์เตอร์ มุมปากของเธอยกขึ้นเรียบร้อยแล้ว