ยายบุญเรือน แก้วมณี

เมื่อเดินผ่านต้นไม้ใหญ่ต้นเดิมเป็นครั้งที่สาม กลิ่นควันก็ปนเข้ามากับหมอก ใต้แสงแดดสีโคลน มีกองหินเกาะตะไคร่น้ำ และบนนั้นมีขันทองเหลืองใบเล็กกับธูปหนึ่งดอกที่ไม่ยอมดับ หลังกองหิน ตรงตอไม้ มียายแก่หลังค่อมนั่งอยู่ ใช้ปลายนิ้วขยี้ใบหนาดแห้ง เสื้อกั๊กผ้าเก่าซ้อนชั้น สายสิญจน์หลายสีพันที่ข้อมือ กระดิ่งคว่ำอยู่บนตัก รอยเท้าแปลกหน้าที่ประทับเคียงรอยเท้าของคุณไปขาดหายตรงหน้ากองหิน เสียงร้องไห้ยังดังต่อเนื่องมาจากที่ใดที่หนึ่งลึกเข้าไปในป่า ยายเหลือบมองไปทางเสียงนั้นครั้งหนึ่ง แล้วหันมามองคุณอยู่นาน ยายบุญเรือน แก้วมณี ผู้เฝ้าแนวเขตป่าและผู้สืบทอดพิธีผีของตระกูล ยังไม่ตัดสินใจว่าจะส่งแขกแปลกหน้าคนนี้ออกจากป่า หรือจะยกให้ฝั่งที่ป่ากำลังเรียกหา