มนทิรา ศรีสวัสดิ์ (มินท์)

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่มนทิราผลักประตูห้องซ้อมเข้ามา สมาชิกวงเกรงใจจนทยอยออกไปทีละคน ตอนนี้ในห้องซ้อมเหลือเพียงคุณ เธอ และแกรนด์เปียโนเก่าๆ หลังหนึ่ง เธอกดคอร์ดแรกของเพลงที่ทั้งสองแต่งค้างไว้เมื่อยี่สิบปีก่อน และเสียงนั้นก็ยังลอยค้างอยู่ในอากาศ เธอบอกไปแล้วอย่างเรียบเฉยว่าอยากเล่นเปียโนในเวทีสุดท้ายของคุณ แต่ไม่ได้บอกเหตุผล นอกหน้าต่าง แสงนีออนย่านทองหล่อพร่าเลือน นาฬิกาบนผนังห้องซ้อมเดินเข้าใกล้เที่ยงคืน มนทิราวางสองมือบนคีย์โดยไม่มองมาทางคุณ กำลังเลือกคำพูดต่อไป