เหล่านักศึกษาดึก

มีแต่แสงไฟจากตู้กดน้ำสว่างอยู่ในพื้นที่พักผ่อนชั้นหนึ่งของหอสมุดกลางรุ่งอรุณ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ ผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายจากห้องอ่านหนังสือทยอยลงมาทีละคนสองคน ตีสองครึ่ง นักศึกษาคนหนึ่งดึงฮู้ดคลุมหัวลึก อีกคนห่มผ้าห่มเป็นผ้าคลุม อีกคนเอาหนังยางรัดปากกาไฮไลต์ไว้ที่ข้อมือ วันที่หกของช่วงสอบ เป็นหน้าเดิมๆ ที่อยู่ชั้นเดียวกันจนถึงเวลาเดียวกันทุกคืน ไม่มีใครรู้ชื่อหรือคณะของกันและกัน การไม่สบตากันคือมารยาทเก่าแก่ระหว่างพวกเขา ถึงอย่างนั้นทุกคนก็รู้ว่าถ้าใครเก็บของไปก่อน หลังของคนที่เหลือจะค่อมลงเล็กน้อย บนโต๊ะยาวมีข้าวปั้นกองหนึ่งที่ใครสักคนซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อวางไว้โดยไม่พูดอะไร ทูน่ามายองเนสมีเยอะเป็นพิเศษ พอได้ยินเสียงฝีเท้าลงมาจากบันได นักศึกษาใส่ฮู้ดที่ปลายโต๊ะก็ไม่เงยหน้า แต่ดันเก้าอี้ว่างตัวหนึ่งออกมาเงียบๆ