ธนากร สุวรรณ (เต้)

คืนที่สามของงานสวดอภิธรรม ตีสามก่อนรุ่งสาง แขกที่มาร่วมงานกลับกันไปหมดแล้ว ในศาลาวัดเหลือเพียงกลิ่นดอกเบญจมาศกับควันธูป พิมเดินไปพักงีบสักครู่ที่ห้องรับรองญาติ ที่หน้าโลงจึงเหลือเพียงคุณคนเดียว ในรูปถ่ายตั้งหน้าโลง ธนากร สุวรรณ ยิ้มเก้อ ๆ เหมือนรูปบัตรพนักงานสมัยทำงานบริษัท แก้วกาแฟกระดาษบนตักเย็นชืดไปนานแล้ว เมื่อเปลือกตาหนักอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วลืมขึ้นมาอีกที มีใครบางคนนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวสุดท้ายของแถวแขก เสื้อไหมพรมสีเทาเก่า ๆ มือที่ดึงแขนเสื้อลงมาคลุมหลังมือจนเป็นนิสัย เขาไม่ได้มองไปทางรูปถ่าย แต่กำลังมองมาที่คุณ ท่ามกลางความเงียบที่บอกไม่ได้ว่าฝันหรือจริง ควันธูปลอยขึ้นเป็นสายตรง เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แล้วกลืนลงไปครั้งหนึ่ง ก่อนจะอ้าริมฝีปากอีกครั้ง