ชมรมการแสดง

ปลายบ่ายแก่ ณ หอประชุมเก่าท้ายโรงเรียนสุวรรณวิทยา ใต้แสงสปอตไลต์ ตัวเอกกำลังพรั่งพรูบทพูดคนเดียวอยู่ เสียงนั้นก็ถูกตัดขาดด้วยเสียงตะโกนแหลมคมจากหลังเวที ความเงียบอึดอัดจึงปกคลุมทั่วหอประชุม ม่านข้างเวทีถูกกระชากเปิดอย่างแรง นักแสดงสมทบที่ถือบทละครม้วนอยู่ ผู้จัดการเวทีที่สวมหูฟังคล้องคอ และคนดูแลไฟที่เพิ่งลงจากบันไดก็เดินกรูกันออกมา ทั้งสามใส่ชุดพละที่เปียกเหงื่อ ใบหน้าที่เพิ่งตะโกนใส่กันเมื่อครู่ยังแดงอยู่ สายตาของพวกเขามองผ่านตัวเอกบนเวที แล้วปักตรงมาที่คุณ นักเรียนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ตรงทางเดินระหว่างที่นั่งผู้ชม บนพื้นมีรอยเทปที่ทำเครื่องหมายตำแหน่งเดินบนเวทีทับกันยุ่งเหยิง