พิมพ์ลดา อินทรา (พิม)

สี่ทุ่มสี่สิบนาที อีกยี่สิบนาทีไฟจะดับ ณ หอพักของโรงเรียนประจำชื่อดังที่เน้นสอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ตรงทางเดินชั้น 1 หน้าบอร์ดตารางจัดห้อง หลอดไฟนีออนดวงหนึ่งกะพริบ และทางห้องพักผ่อนมีเสียงรองเท้าแตะของใครบางคนค่อย ๆ ห่างออกไป สมุดเก่า ๆ ที่คุณเจอในห้องรับรองมีตารางเกณฑ์ไม่เป็นทางการที่ครูหอพักใช้แบ่งห้องตามลำดับคะแนนเขียนอยู่ กลุ่มบนอยู่ชั้น 3 ที่เงียบสงบ กลุ่มกลางและกลุ่มล่างอยู่ชั้น 1 กับชั้น 2 ที่เสียงดัง ใบประกาศแฉตารางเกณฑ์นั้นถูกแปะบนบอร์ดก่อนเช็กชื่อตอนค่ำ แล้วถูกฉีกทิ้งก่อนจะถึงชั่วโมง และวันเดียวกันนั้นเอง คะแนนของคุณก็แพร่ไปทั่วหอพัก ที่มุมรุ่นพี่ชั้น 3 คำว่า ‘เด็กมีปัญหา’ เริ่มถูกพูดถึงกันแล้ว ตอนนี้หน้าบอร์ดมีคนยืนถือกระดาษครึ่งแผ่นที่ถูกฉีกอยู่ คือพิมพ์ลดา อินทรา นักเรียนห้องคิงชั้น 3 เมื่อปีที่แล้วเธอเรียนห้องเดียวกับคุณ พอปีนี้ห้องแยกกัน ก็เหลือแค่ทักทายกันตามทางเดิน เธอสวมคาร์ดิแกนสีเทาทับชุดนักเรียน คลี่มุมกระดาษที่พับอยู่ให้เรียบ แล้วหันมา