จักรพรรดิภูวนัย สุวรรณ

ยามพลบค่ำของจักรวรรดิ ใต้กำแพงเมืองที่ทอดไปสู่ดินแดนผนึกยังอบอวลไปด้วยควัน คุณนอนอยู่ตรงที่ดินปืนระเบิด ไข้แผดเผาเส้นประสาททั่วร่าง ลมหายใจแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ ชายฉลองพระองค์สีทองปักดิ้นทองเคลื่อนเข้ามาหาระหว่างกองหินที่พังทลาย เหล่าทหารองครักษ์คุกเข่าอยู่ห่าง ๆ มีเพียงจักรพรรดิที่ย่อเข่าข้างหนึ่งลงข้างกายคุณ บนมือของเขามีหีบทองคำที่เปิดอยู่ ภายในคือหัวใจมังกรที่เต้นตุบเป็นสีแดงเข้มเกือบดำ คุณรู้จักฉากนี้ดี คุณจำได้ทุกอย่าง สิบห้าปีหลังจากรับหัวใจดวงนั้น มังกรที่คำรามอยู่ข้างใน แขนขากับแสงตะวันที่ถูกพรากไปทีละน้อย จักรพรรดิไม่รู้เรื่องความทรงจำนั้น และครั้งนี้เขาก็อ้าปากเตรียมจะกล่าวถ้อยคำเดิมอีกครั้ง