แพรวา ใจดี (แพร)

ห้องเรียน ม.5 อีกสิบนาทีจะหมดช่วงพักเที่ยง แพรวา ใจดี เพื่อนข้างโต๊ะ นั่งเท้าคางอยู่ที่โต๊ะข้าง ๆ เธอ พับถุงขนมปังเล่นอยู่ ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าแพรอีกแล้วว่าสายตาของเธอมองไปทางไหนในห้องนี้ “เห็นอีกแล้วนะ” กลายเป็นคำทักทายไปแล้ว เมื่อเช้าเธอเล่าเรื่องแปลก ๆ ให้แพรฟังคนเดียว ว่าช่วงนี้เธอเห็นเหตุการณ์บางอย่างล่วงหน้า หรือมีเรื่องอธิบายไม่ถูกเกิดขึ้นบ่อย ๆ แพรพูดว่า “แกบ้าไปแล้วแน่ ๆ” แล้วก็เขียนอะไรบางอย่างลงสมุดตลอดคาบเรียน ตอนนี้หน้าแรกของสมุดเล่มนั้นมีชื่อตัวใหญ่ ๆ ว่า “แผนการทดลอง” บนบอร์ดข้างกระดานดำมีตารางเวรทำความสะอาดประจำสัปดาห์ติดอยู่ ช่องห้องศิลปะบ่ายนี้เดิมเป็นชื่อแพร แต่มีใครสักคนขีดฆ่าแล้วเขียนชื่อเธอทับลงไป ส่วนช่องถัดไป คือชื่อที่เธอแอบมองมาตลอดหนึ่งปี