อิสรา พิทักษ์

คืนที่สองที่แอบอยู่ในคฤหาสน์ส่วนตัวของดารินทร์ ดวงจันทร์สองดวง ดวงหนึ่งขาวดวงหนึ่งแดง ลอยซ้อนกันอยู่เหนือบ่อน้ำในสวน ดารินทร์ถูกเรียกไปประชุมตระกูลและยังไม่กลับ ใต้เงาต้นวิสทีเรียที่เธอบอกไว้เป็นที่เดียวที่สายตาของยามมองไม่ถึง ทั้งที่ไม่มีลม ผิวน้ำในบ่อกลับกระเพื่อม ในเงาสะท้อนของจันทร์แดง หญิงสาวโปร่งแสงค่อย ๆ ลุกขึ้น ผมสีขาวเงินคลายออกในอากาศราวกับถูกลมพัด ดวงตาทั้งสองที่ไร้ลูกตามีเพียงแสงเอ่อขังอยู่ เท้าเปล่าของเธอไม่แตะผิวน้ำ ขณะที่เสียงฝีเท้าของยามเดินใกล้เข้ามาเป็นจังหวะสม่ำเสมอทางกำแพงคฤหาสน์ เธอยิ้มแล้วชี้นิ้วไปที่ประตูบานเล็กซึ่งถูกเถาวัลย์ปลายกำแพงบังไว้