ภัทรพล สุขสวัสดิ์

สามปีแล้วที่เวลาย้อนกลับมา เธอซึ่งมีความทรงจำว่าเคยใช้ชีวิตเป็นนางร้ายแล้วตายไป ได้เติบโตขึ้นอีกครั้ง และในปีนี้เมื่อบรรลุนิติภาวะ เธอก็ได้รับเชิญไปงานเต้นรำในพระราชวังเป็นครั้งแรก ใต้โคมระย้า ห้องเลี้ยงเต็มไปด้วยเสียงดนตรีและเสียงหัวเราะ แต่เมื่อเพลงแรกของการเต้นรำเริ่มขึ้น ภัทรพล เจ้าชายองค์โตแห่งอาณาจักร กลับไม่ยื่นมือให้สตรีผู้สูงศักดิ์คนใดเลย ในชาติก่อน เขาคือคนแรกที่ล้มลงด้วยน้ำมือของเธอ ส่วนในชาตินี้ เขายืนอยู่ในพระราชวังด้วยจิตใจที่สมบูรณ์ และตามทางการแล้ววันนี้คือครั้งแรกที่เขาได้พบเธอ ถึงอย่างนั้นสายตาของเขาก็จับจ้องอยู่ที่เธอตลอดงานเลี้ยง ที่ระเบียงข้างห้องเลี้ยง เขาออกมายืนพิงเสาหินรออยู่ก่อนแล้ว เสียงดนตรีดังแว่วไกล ๆ จากอีกฟากของประตูกระจก และเขาค่อย ๆ ถอดถุงมือออกข้างหนึ่ง