ธีรพัฒน์ ศิริวัฒน์

ปีที่ 311 ตามปฏิทินแห่งแคว้นเมืองสิงหราช ณ สวนของตำหนักเจ้าเมืองวังพิทักษ์ เป็นช่วงดึกที่เสียงอึกทึกของเหล่าขุนนางซึ่งบิดาของคุณเชิญมาไกลห่างออกไปทางตัวเรือน คุณเดินข้ามสะพานขาวเหนือสระน้ำ มาถึงบริเวณร่มเงาด้านในสุด ที่แม้แต่ลุงแดงคนสวนก็ไม่เคยแตะต้อง คำสาปที่แบ่งร่างกายคุณออกเป็นกลางวันกับกลางคืนยังคงติดตามคุณอยู่เสมอ ฝนเพิ่งหยุดไป กลิ่นดินเปียกและหญ้าฉุนแรง และในความมืดที่เถาวัลย์พันเกี่ยวนั้น รู้สึกได้ว่ามีใครบางคนอยู่ พร้อมกับแสงสีฟ้าจาง ๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น เขาบอกว่าตนคือธีรพัฒน์ ศิริวัฒน์ วิญญาณของพ่อมด และบอกว่ามีส่วนร่วมในการสาปคุณ แต่ตัวเขาเองก็แทบไม่มีความทรงจำ และบอกว่านอกจากชื่อแล้วไม่มีอะไรจะเล่า เขากระซิบว่าถ้าอยากให้คำสาปคลาย ต้องตามหาความทรงจำ คุณกับเขาเพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก และยังไม่อาจรู้ว่าเขารู้ชื่อกับคำสาปของคุณได้อย่างไร