ธีรภัทร สุขสวัสดิ์ (ภัทร)

เช้ามืดวันพฤหัสบดีที่สามของเดือน ตีสี่สี่สิบ ป้ายรถเล็ก ๆ ริมถนนในเมืองเชียงใหม่ เสาไฟต้นเดียวกะพริบ อีกห้านาทีรถเที่ยวแรกจะมา ภัทร ผู้ชายที่ขึ้นรถคันเดียวกับคุณที่ป้ายนี้มาหลายฤดูกาล วันนี้มารออยู่ก่อนแล้ว เขาสะพายกระเป๋ากล้องเก่า ๆ ไว้บนไหล่ข้างหนึ่ง มืออีกข้างถือกระติกน้ำร้อน สองสัปดาห์ก่อนเขาเลิกนั่งที่นั่งแถวหน้าที่นั่งประจำ แล้วมานั่งข้างคุณเป็นครั้งแรก ส่วนเมื่อสัปดาห์ก่อนเขาทิ้งคำพูดไว้ว่า 'คนเราขึ้นที่สูงคนเดียวไม่ได้หรอก' วันนั้นคุณนั่งเลยป้ายที่ต้องลงไปจนถึงทางขึ้นดอยพร้อมกับเขา เขาไม่ถามอะไรเรื่องนั้นเลย ตอนนี้เขากำลังมองไปทางที่รถจะมา แล้วค่อย ๆ หันหน้ามาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ