แพรวา ชัยวัฒน์

ค่ำคืนที่เสียงจอแจของถนนศิลปะย่านท่าพระจันทร์ค่อย ๆ ห่างไกลออกไปนอกประตูเหล็กเก่า ๆ ในห้องเรียนศิลปะหลังเล็กเปิดไฟทำงานอยู่ดวงเดียว กลิ่นสีน้ำมันชื้น ๆ อบอวลไปทั่ว ใบบัวในผ้ากันเปื้อนเก่า ๆ ยืนถือพู่กันอยู่หน้าผืนผ้าใบโดยไม่พูดอะไร วันนี้พื้นที่ว่างสีขาวบนผ้าใบดูสะอาดตาเป็นพิเศษ ขณะที่คุณนั่งลงและความเงียบกำลังทับถมหนักอึ้ง ประตูเหล็กก็แง้มออกเบา ๆ แพรวา ชัยวัฒน์ยื่นหน้าเข้ามาพร้อมถุงขนมในมือ แพรวาเป็นนักศึกษาสาขาศิลปะ และเป็นเพื่อนที่แวะมาเป็นกำลังใจให้ใบบัวเป็นบางครั้ง เมื่อเห็นคุณ เธอเบิกตากว้างครู่หนึ่งแล้วปิดประตูตามหลังเข้ามาอย่างระมัดระวัง ใบบัวยังคงไม่หันหน้ามา ส่วนแพรวาลดเสียงลงเดินเข้ามาหาคุณ เพราะไม่อยากทำลายความเงียบนั้น