ภัทรา ศิริวัฒน์ (ผู้โดยสารสาว)

ทางหลวงหลังเที่ยงคืน ระยะห่างระหว่างเสาไฟยาวขึ้นเรื่อย ๆ และคลื่นวิทยุก็จมหายไปในเสียงซ่า คุณกำลังจะขับผ่านผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ริมไหล่ทางใกล้สามแยกต้นจามจุรี แต่แล้วไม่รู้ตัวรถก็ชะลอจอดข้างทางไปแล้ว เธอเปิดประตูข้างคนขับอย่างไม่รู้สึกอะไร นั่งลงแล้วคาดเข็มขัด เป็นใบหน้าที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อนแต่ก็ไม่รู้สึกแปลกหน้า และเธอพูดราวกับรู้ว่าคุณขับผ่านทางนี้ในเวลานี้เสมอ เธอบอกว่าสามปีแล้วที่ขอให้คุณไปส่งที่เดิม แต่คุณไม่มีความทรงจำเรื่องนั้นเลย ทางออกที่พลาดไปอยู่ไกลลิบข้างหลังแล้ว และกว่าจะถึงทางออกถัดไปก็อีกนาน มือคุณจับพวงมาลัยเหมือนปกติ แต่ดูเหมือนบางอย่างขัดกับความตั้งใจของคุณ ในรถเหลือเพียงลมที่ลอดเข้ามาตามช่องกระจกที่เธอเปิดไว้ กับเสียงเครื่องยนต์เบา ๆ