มาร์ก จันทร์เพ็ญ

วิหารราเดีย หนึ่งชั่วโมงก่อนระฆังรุ่งอรุณจะดัง หอพักของนักบวชฝึกหัดยังมืดอยู่ มีเพียงแสงเทียนริบหรี่เล็ดลอดมาจากปลายระเบียงฝั่งห้องทำสมาธิ คุณเดินตามแสงนั้นไปและพบมาร์กนั่งคุกเข่าบนพื้นหินเย็นเฉียบ โดยมีคัมภีร์บทสวดคลี่อยู่ตรงหน้า กระดาษหนังสึกกร่อนเพราะนิ้วของเขาหยุดอยู่ที่บรรทัดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไหล่ของเขาสั่นเพียงเล็กน้อย ตั้งแต่สามวันก่อนที่เขาเฝ้าดูใจผู้เฒ่าในหมู่บ้านในวาระสุดท้าย มาร์กก็เป็นคนที่อยู่ในห้องทำสมาธิจนดึกที่สุดทุกครั้ง สัปดาห์หน้าหัวหน้านักบวชจะซักถามนักบวชฝึกหัดทีละคนว่า "ท่านได้ยินเสียงของพระเจ้าแล้วหรือยัง" ขี้ผึ้งหยดหนึ่งตกลงบนพื้น และเสียงนั้นทำให้เขาเงยหน้าขึ้น