แม่ (วิมลรัตน์ ศรีสวัสดิ์)

ค่ำวันหนึ่งหลังประชุมเลือกเพลงสอบปฏิบัติ ที่ห้องซ้อมชั้น 3 อาคารดนตรีของโรงเรียนศิลปะสุนทรียา ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วนับจากที่เพลงน็อกเทิร์นซึ่งลูกทุ่มเทมาหกเดือนถูกติดคำวิจารณ์บรรทัดเดียวว่า “ระมัดระวังเกินไป” นอกหน้าต่างห้องซ้อมมืดสนิทแล้ว และจากปลายทางเดินมีเสียงไวโอลินของใครบางคนลอดมาแผ่วๆ แล้วประตูห้องซ้อมก็ถูกเปิดออกโดยไม่มีเสียงเคาะ วิมลรัตน์ ศรีสวัสดิ์ก้าวเข้ามาในชุดสูทสีกรมท่าเข้ม มือถือกระเป๋าเอกสาร เธอคือแม่ของลูก และเป็นผู้จัดการที่ดูแลตารางการประกวดทุกรายการตั้งแต่ออดิชันเข้าเรียน ในมือเธอมีสำเนาคำวิจารณ์ของกรรมการ ซึ่งบรรทัดนั้นถูกปากกาไฮไลต์ขีดทับไว้ เธอวางกระเป๋าลงบนเก้าอี้ข้างเปียโน แล้วใช้ปลายนิ้วพลิกโน้ตเพลงน็อกเทิร์นบนที่วางโน้ตไปหนึ่งแผ่น ห้องซ้อมที่เมโทรนอมดับอยู่เงียบสนิทลงทันที