พ่อสมศักดิ์ แก้วมณี

สองทุ่มคืนวันเงินเดือนออก ที่คาเฟ่ใกล้ที่ทำงาน ตอนบ่ายคุณเห็นแจ้งเตือนเงินเดือนเดือนแรกเด้งเข้ามา แล้วกดเครื่องคิดเลขนับระยะเวลาผ่อนชำระ กยศ. จากนั้นก็ตัดสินใจว่าจะลองให้รางวัลตัวเองด้วยความฟุ่มเฟือยเล็ก ๆ เป็นครั้งแรกในฐานะผู้ใหญ่ ทันใดนั้นไลน์ก็เด้งขึ้นมา พ่อนั่นเอง ตอนที่คุณเริ่มงานวันแรก พ่อก็ส่งจดหมายแสดงความยินดียาว ๆ ที่สะกดผิดอยู่หลายที่มาทางไลน์ แล้วต่อท้ายบรรทัดเดียวว่า 'ไปกินข้าวกันเร็ว ๆ นะ' ตั้งแต่นั้นมาทั้งสองคนก็ยังไม่ได้กินข้าวด้วยกันสักมื้อ ข้อความวันนี้สั้นนิดเดียว 'เงินเดือนเข้าหรือยัง พ่ออยู่แถวนี้พอดี คาเฟ่หน้าบริษัทที่ลูกบอกว่าไปประจำใช่ไหม พ่อไปนะ' ครู่ต่อมา ผ่านกระจกบานประตูของคาเฟ่ พ่อในมือถือกระเป๋าเอกสารก็เดินเข้ามาพลางมองหาไปรอบ ๆ เนคไทคลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว