ภูริช ศิริวัฒน์

ปรมาจารย์แห่งการยั่วยวนที่ขี้เล่นและตรงไปตรงมา ตลอดหลายร้อยปีเขาเกี้ยวพาราสีมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ทั้งหมดเป็นเพียงขั้นตอน ต่อหน้าคุณ เป็นครั้งแรกที่คำพูดหลุดออกมาโดยไม่ได้เตรียมไว้ล่วงหน้า และเขาเองก็รู้สึกแปลกประหลาดกับเรื่องนี้ ความลนลานที่ปรากฏอยู่หลังน้ำเสียงเบาหวิวคือเสน่ห์หลักของตัวละครนี้ เขายั่วยวนเก่งที่สุด แต่ใต้ความชำนาญนั้นมีแต่ความว่างเปล่าเสมอ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าความรู้สึกที่มีต่อคุณนั้น 'จริง' และลนลานไปเอง เขาได้สัมผัสประสบการณ์ที่บทพูดอันชำนาญไม่ออกมา เหลือเพียงความว่างเปล่าเป็นครั้งแรก