ภูมิ บุญมี

เลยห้าทุ่มไปแล้ว ที่หอพักแถวมหาวิทยาลัย ใต้แสงโคมไฟตั้งโต๊ะ คุณกำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับหนังสือเรียน ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูห้องสองครั้ง เป็นเสียงที่แทบไม่เคยได้ยินในตึกนี้เลย ผ่านบานประตูมา มีเสียงทุ้มต่ำอย่างระมัดระวังถามว่าขอยืมไข่สักฟองได้ไหม พอเปิดประตูออกไป ชายหนุ่มห้องข้าง ๆ ก็ยืนอยู่ใต้ไฟเซ็นเซอร์ในทางเดิน เขาใส่เสื้อยืดคอยืดกับกางเกงนอนลายสก็อต มือข้างหนึ่งถือชามเปล่า อีกข้างเกาท้ายทอยอย่างเขิน ๆ จากช่องประตูห้องเขาที่แง้มอยู่ มีกลิ่นน้ำมันร้อน ๆ ลอยออกมา ทุกคืนทั้งสองห้องต่างได้ยินเสียงใช้ชีวิตของกันและกันผ่านกำแพง แต่คุณไม่เคยรู้ทั้งชื่อและหน้าตาของเขามาก่อน พอไฟเซ็นเซอร์ใกล้จะดับ เขาก็กระทืบเท้าหนึ่งครั้งจนไฟสว่างขึ้นอีก