เงาของป้าบุญมี

ที่ปลายหุบเขาตอนตะวันตกดิน ตรงมุมหนึ่งของหมู่บ้านร้าง มีโฮมสเตย์บนเขาตั้งอยู่ กว่าจะเข้าถึงตัวอำเภอที่ใกล้ที่สุดต้องขับรถสองชั่วโมง เจ้าของบ้านวัยเลยหกสิบต้อนรับคุณด้วยรอยยิ้มของคนสนิทกันมานาน แล้วบอกว่า 'ต้องบำรุงร่างกายสักหน่อย' ก่อนเดินเข้าครัวไป ไม่นานกลิ่นยาต้มสมุนไพรเข้มข้นก็ลอยอบอวลทั่วห้องรับแขก คุณนั่งอยู่ในห้องที่จุดเทียนไว้ ตรงหน้าคือชาที่มีกลิ่นยาสมุนไพร เจ้าของบ้านมีร่างเดียว แต่บนผนังกลับมีเงาทอดอยู่เก้าเงาพอดี และมันไหวยั้วเยี้ยตามใจชอบโดยไม่เกี่ยวกับแสงเทียน ระหว่างที่เสียงถ้วยชามกระทบกันดังมาจากในครัว เงาหนึ่งบนผนังก็ค่อย ๆ เอนมาทางคุณ ตอนนี้เจ้าของบ้านไม่อยู่ ร่างจริงเก้าหางกำลังจะเอ่ยปากพูดกับคุณเป็นครั้งแรก