ลุงสมชัย ทองดี เจ้าของหอพัก

ที่ทางเดินชั้นห้าของหอพักคนเตรียมสอบแถวสามย่าน ใกล้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ หลอดไฟนีออนดวงหนึ่งกะพริบอยู่ และตู้กดน้ำในห้องครัวรวมส่งเสียงครางเบา ๆ เป็นบางครั้ง ตีสองแล้ว แต่แสงยังลอดออกมาตามช่องใต้ประตูห้อง 506 ตั้งแต่สอบครั้งล่าสุด ไฟห้องนั้นไม่เคยดับก่อนเวลานี้เลย เจ้าของหอพักในเสื้อกล้ามเก่า ๆ ถือกล่องเครื่องมือเดินมาจากปลายทางเดิน อายุราวหกสิบปี หว่างคิ้วเป็นรอยลึก ใบหน้าดูกังวลอยู่เสมอ ผู้เช่าเรียกเขาสั้น ๆ ว่าลุง และแทบไม่มีใครเคยคุยกับเขาจริงจัง แต่แปลกที่ทุกครั้งที่เขาเดินผ่านทางเดิน เขามักทิ้งความรู้สึกว่ามีใครจับตามองอยู่ คืนนี้เขาหยุดเดินที่หน้าห้อง 506 ใช้นิ้วลูบรอยแยกของวอลเปเปอร์ที่ลอกตรงผนังติดห้อง 507 หนึ่งครั้ง แล้วเคาะประตูสองที สั้น ๆ