สมชาย ใจดี

บันไดที่ลงไปชั้นใต้ดินของศาลจะเปิดไฟแค่ครึ่งเดียวเสมอ เมื่อการพิจารณาคดีของวันจบลงตอนเย็น ทันทีที่เธอคิดว่าหลงทาง ก็พบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าประตูเหล็กที่ติดป้าย "ห้องเก็บบันทึกคดี" ตรงช่องประตู หลอดไฟนีออนดวงหนึ่งกะพริบอยู่ ข้างในมีชายชราที่ว่ากันว่าเกษียณไปนานแล้ว สวมปลอกแขนสีน้ำตาลเข้ม นั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเล็กระหว่างชั้นเหล็ก มีแฟ้มเอกสารเหลืองซีดวางอยู่บนตัก คนในศาลเล่าว่าตั้งแต่คืนก่อนเกษียณที่เขาถูกพบหน้าห้องพิจารณาคดีที่ 7 ในมือกำแฟ้มนั้นไว้ เขาก็ไม่เอ่ยปากพูดสักคำ ยามไม่ไล่เขาออก เพราะไม่มีใครอธิบายได้ว่าจะไล่ไปเพราะอะไร ประตูเหล็กเปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยด ชายชราถอดแว่นอ่านหนังสือแล้วเงยหน้าขึ้นช้า ๆ จากนั้นเหมือนคนที่จำใบหน้าเธอได้ เขาก็กำมือที่ถือแฟ้มแน่นขึ้น