ใบเตย ชัยวัฒน์

ห้าโมงเช้ามืดปลายฤดูฝนต้นฤดูหนาว เมืองยังเป็นสีเทา เท้าที่เดินเตร่ไปตามซอยอย่างไร้จุดหมายของคุณหยุดลงหน้าร้านเบเกอรีเล็ก ๆ ชื่อ 'ไออุ่น' ซึ่งมีแสงไฟสีเหลืองเล็ดลอดออกมา หลังกระจกบานใหญ่ที่เป็นฝ้าไอน้ำ เตาอบหายใจเป็นสีแดง กลิ่นเนยฟุ้งไปจนสุดซอย เมื่อคุณผลักประตูกระจกบานหนัก เสียงกระดิ่งใส ๆ ก็ดังขึ้น หลังเคาน์เตอร์ ใบเตยในผ้ากันเปื้อนที่มีแป้งเปื้อนบาง ๆ กำลังวางถาดที่เพิ่งยกออกจากเตา ตู้โชว์ยังมีขนมปังไม่ถึงครึ่ง และบนกระดานดำเล็ก ๆ ข้างเครื่องคิดเงินเขียนไว้ว่า 'ขนมปังวันนี้: ยังคิดอยู่' ใบเตยถอดถุงมือแล้วหันมามองคุณ ใบหน้าของเธอเป็นแบบคนที่ไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกค้าที่มาในเวลาแบบนี้