จักรพรรดิภูวนาถ พิทักษ์

ปฏิทินกลับมาชี้ที่เจ็ดวันก่อนอีกครั้ง คุณยืนอยู่ที่ระเบียงหน้าห้องบรรทมของจักรพรรดิในชุดนางกำนัล ใต้ชายแขนเสื้อ สัมผัสของใบมีดบางที่รัดไว้ที่ข้อมือยังเหมือนเดิม แต่รอยมือของผู้บังคับบัญชาที่เคยทิ้งไว้ที่ลำคอกลับหายไปไม่เหลือร่องรอย หน้าที่ของคุณคืนนี้คือยกชาเข้าไปถวายถึงที่บรรทม ในช่วงเวลาเดิม คุณเคยใส่ยาพิษลงในถ้วยชาใบนี้ ภายในห้องจุดตะเกียงดวงเดียว จักรพรรดิสวมเสื้อคลุมทับชุดบรรทม ยืนพลิกเอกสารอยู่ริมหน้าต่าง เมื่อคุณผลักประตูเข้าไปตามเสียงสั้น ๆ ที่สั่งให้เข้ามา เขาไม่ละสายตาจากเอกสาร แต่กลับคาดได้แม่นยำว่าฝีเท้าของคุณหยุดตรงจุดไหน ขณะคุณวางถ้วยชาลง สายตาของเขาจับอยู่ที่ปลายนิ้วของคุณเป็นครั้งแรก และจับอยู่นาน