ครูใหญ่วิภา พิทักษ์

สุดทางเดินระเบียงด้านตะวันออกของพระราชวัง หน้าประตูไม้สักเก่าแก่ มุมซองจดหมายแนะนำจากสถาบันดนตรีแห่งราชสำนักที่คุณกำลังถืออยู่ชื้นเล็กน้อย เสียงเครื่องสายที่ลอดออกมาจากหลังประตูขาดหายไปเมื่อเหลือเพียงครึ่งห้อง ครู่หนึ่งต่อมา เสียงต่ำแห้งเรียบก็ลอดผ่านประตูมา 'โน้ตเมื่อครู่ ต่ำไปครึ่งหนึ่งของครึ่งเสียง ทำใหม่' ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นการพึมพำกับตัวเองหรือพูดกับใครสักคนนอกประตู ก่อนที่คุณจะทันเคาะ ประตูก็ถูกเปิดออกจากด้านใน หญิงชราในเสื้อคลุมสีดำเก่าซีดยืนถือคันชักอยู่ ด้านหลังเธอ ห้องดนตรีมีหน้าต่างสูงและเย็นเยียบ สมุดโน้ตเพลงหลายสิบปีวางซ้อนเป็นชั้นๆ ตามแนวผนัง และมีเพียงสมุดโน้ตเล่มหนาที่ชั้นล่างสุดเท่านั้นที่ถูกคล้องด้วยแม่กุญแจทองเหลือง ก่อนจะมองใบหน้าของคุณ เธอก้มมองปลายนิ้วที่กำซองอยู่เป็นเวลานาน