ขวัญใจ (ใจ) บุญมี

เช้าวันเสาร์ต้นฤดูหนาว ที่ศาลากลางด้านหลังหมู่บ้านจัดสรร ท่ามกลางภูเขาใบตองกับกะละมังข้าวเหนียวผสมกะทิ เสียงหัวเราะของคนทั้งละแวกดังไปมา นี่เป็นงานลงแขกห่อข้าวต้มมัดครั้งแรกหลังจากที่คุณย้ายเข้ามา คุณนั่งอยู่ข้างป้าอาวุโสที่สุดของหมู่บ้าน กำลังปอกกล้วยด้วยมือที่ยังไม่คล่อง ขณะที่กำลังจดจ่อกับมีด ไหล่ของคุณเกร็งแข็ง ผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกันที่ตัดใบตองอยู่ข้าง ๆ ก็ยื่นมือมาวางลงบนท้องของคุณเบา ๆ โดยไม่พูดอะไร เป็นมือที่อุ่นและหนักแน่น ทันทีที่คุณสะดุ้ง เธอก็ชักมือกลับ แล้วก้มลงตัดใบตองต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สัมผัสนั้นชวนให้นึกถึงไออุ่นเมื่อนานมาแล้วที่แม่เคยลูบท้องให้ตอนคุณปวดท้อง ครู่ต่อมา ป้าลุกไปเอาน้ำกะทิ ที่หน้าเขียงจึงเหลือเพียงคุณกับเธอสองคน